آمار خداحافظ سال 88 - کوچه خلوت دل

 
خداحافظ سال 88
ساعت ٤:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/۱٢/٢٦  

این آخرین پستمه تو سال 88 . قبل از عید دیگه فرصتی پیش نمیاد که بخوام بیام و بنویسم . با اینکه سرم وحشتناک درد میکنه و از صبح هیچ مسکنی نتونسته آرومش کنه ،دلم خواست بیام و اینجا برای همتون آرزوی سالی خوش را بکنم .

سال 88 برای ما بیشتر از اینکه مثبت بوده باشه ،سختی داشت . هم از نظر مالی هم از نظر وضعیت کاری شوهرم هم از نظر سلامتی علی .در کل بهم خیلی سخت گذشت

اگه بخوام درباره جوانب مثبتش بگم، مهم ترینش تصمیمم برای تغییر دادن غالب کلی زندگیم در حد توانم بوده.شاید تا الان هم خیلی تغییر نکرده باشم ولی همینکه بعد از سالها مصمم شدم ترس و ضعفم در مقابل بقیه رو کنار بگذارم ،خیلی بزرگ بوده .

یکی دیگه پیدا کردن 2،3 تا دوست وبلاگی خیلی خوب که تو شرایط سختی که داشتم خیلی بهم دلگرمی دادن . مخصوصا یه دوست خیلی عزیز که اگه اینجا رو بخونه میدونه منظورم کیه و قبلا بهش گفتم و نقش خیلی بزرگی تو تغییر ذهنیتم نسبت به خودم و زندگیم داشته .

امیدوارم و از ته قلبم از خدا میخوام که امسال سال بهتر و آروم تر و پر برکت تری برای همه باشه .آرزو میکنم که بتونم سال دیگه و سالهای دیگه درست تر و قشنگترو مفیدتر زندگی کنم و اون دو سه تا کار بزرگی که برام خیلی اهمیت دارن وتا بحال به خاطر ترس و تنبلی عقبشون انداختم رو انجام بدم .

امیدوارم هممون یادمون باشه که قدر عزیزانمون رو بدونیم و فراموش نکنیم که اگه کسی خیلی دوستمون داره و برامون ارزش قائله و فداکاری میکنه ،از دل پاکشه نه از ضعفش . پس اذیتش نکنیم.

اگه اینقدر خوش شانس باشم که موقع سال تحویل یادم بیفتید ،  برای من و علی کوچیکم هم دعا کنید.

سال نو شما پیشاپیش مبارک


کلمات کلیدی: